Workshop

Hoi allemaal, hier weer een update vanuit een zonnig Betlehem.
Ongemerkt begint de tijd nu ineens wel erg snel te gaan. Komende maandag is mijn laatste dag hier in Betlehem, en dat is toch al best wel snel. Februari is echt omgevlogen! Gelukkig kan ik met een tevreden gevoel vertrekken, want ik heb iedereen gesproken die ik wilde spreken en ik ben bij alle, voor mij interessante organisaties langsgeweest. Het grootste gedeelte van de interviews heb ik bovendien al uitgewerkt en ik begin een steeds duidelijker beeld te krijgen van wat ik wil gaan schrijven voor mijn scriptie.
Allereerst wil ik een theoretisch hoofdstuk uitwerken met betrekking tot geweldloos verzet in de Palestijnse Gebieden in het algemeen en de Community Development Centers in het bijzonder, en daarnaast wil ik werken met het concept faith (geloof). Het tweede gedeelte van mijn scriptie zal dan bestaan uit casestudy's van CDC's en hun werkzaamheden, en beschrijvingen van de medewerkers, waar ze in geloven en wat voor rol het speelt in hun dagelijkse werk. Nou ja, zo heel duidelijk is het allemaal ook weer niet, en ik heb nog een hoop werk te doen, maar het is prettig om in ieder geval een bepaalde lijn in mijn onderzoek te zien, zodat ik een leidraad heb bij het verzamelen van verdere informatie, in dit geval in andere steden. Vanaf maandag verblijf ik in een appartement in Ramallah en dat wordt natuurlijk weer een hele nieuwe ervaring, na mijn tijd in het gastgezin. Mijn werkzaamheden in Ramallah zullen verder niet veel anders zijn dan hier in Betlehem. Het zal mij benieuwen of ik daar dezelfde dingen te horen krijg als hier in Betlehem. Hetzelfde geldt allemaal voor de mijn laatste twee weken in Jeruzalem.

Maar dat is nog even toekomstmuziek, want eerst moet ik alles netjes afronden in Betlehem. Vanmiddag zal ik als afsluiting een 2 uur durende workshop geven aan de nieuwe Trainers Work Group. Bij het AEI is er sinds kort een speciale groep van ongeveer 20 mensen, bestaande uit afgevaardigden van de drie jeugdgroepen en de Women's group, die in een jaar opgeleid worden tot 'trainers'. Deze nieuwe lichting trainers zal aanvankelijk met name voor Open Windows gaan werken, een jeugdhuis, in het kader waarvan men activiteiten voor jongeren organiseert, en om ze daarvoor klaar te stomen, krijgen ze twee keer per week, een jaar lang, trainingen en workshops over de meest uiteenlopende onderwerpen; communicatietraining, managementvaardigheden, Engels, leiderschapstraining, noem het maar op.
Mijn verhaal van vanmiddag zal voornamelijk over mij en mijn onderzoek gaan en daarnaast wil ik het hebben over motivatie. Want ik ben niet alleen benieuwd naar hun motivatie om mee te doen aan deze workshopreeks, maar volgens mij is het ook belangrijk om daar als groep zelf over te praten. Waarom doen we dit eigenlijk? Wat willen we er mee bereiken? Als afsluiter hoop ik dat we nog iets praktisch kunnen opzetten met betrekking tot "Communicating Palestine". Dit thema is belangrijk binnen de trainingen van het AEI en volgens niet geheel ten onrechte, want het valt mij na 2 maanden hier, toch wel op dat er een enorm verschil bestaat tussen het internationale beeld van de Palestijnse Gebieden, en het werkelijke leven hier. Op de een of andere manier komt het absoluut niet goed over hoe het werkelijk is om hier te leven. Er zijn natuurlijk allerlei oorzaken hiervoor aan te wijzen, maar er lijkt me zeker een taak weggelegd voor de jonge generatie Palestijnen om hier wat aan te doen. En met de mogelijkheden op het gebied van internet en andere media, lijken er genoeg kansen.

Morgen moet ik nog naar een speciale lunch, georganiseerd door de Antonian Charitable Society, o.a. een opvangcentrum voor ouderen en kinderen, maar verder heb ik geen afspraken meer staan. Ik ga de rest van mijn tijd hier gebruiken om mensen gedag te zeggen en te bedanken, mijn spulletjes te verzamelen en in te pakken, nog wat dingen uit te werken, wat kleine spulletjes te kopen, als aandenken, naar de kapper te gaan, etc. De laatste dingetjes dus. Ik moet zeggen dat ik het jammer vind om weg te gaan bij de familie Giacaman, want ik heb hier echt een hele fijne tijd gehad, maar aan de andere kant heb ik ook wel zin om naar Ramallah te gaan. Het is in ieder geval weer iets heel nieuws!
Nou ja, waarschijnlijk zal er gedurende de komende dagen nog wel een stukje op mijn weblog verschijnen, maar nu ga ik eerst even verder met het voorbereiden van mijn workshop. Tot snel weer! Salaam!