Last but not Least

Hoi allemaal!
Dit is officieel mijn laatste update vanuit het Midden-Oosten. Het is nu donderdagavond en het zit er echt helemaal op. Vanmorgen heb ik in Jeruzalem mijn laatste interview gehad, waarna ik de bus naar Tel Aviv gepakt heb, waar mijn begeleidster Erella woont. Daar heb ik de hele middag een beetje uitgerust; wat gelezen en wat muziek geluisterd.
’s Avonds ben ik met Erella uit eten geweest bij een Italiaans restaurantje dat hier vlakbij om de hoek zit. (Voor de liefhebbers: ik heb een verrukkelijke calzone pizza gegeten, met o.a. champignons, tomaat, parmezaanse kaas en gorgonzola.)
Nu we weer in het appartement zijn, is Erella zich aan het voorbereiden op haar nachtelijke vlucht naar Nederland (zij vertrekt precies een nacht voor mij), zodat ik even haar laptop kan gebruiken om dit stukje te typen.
Morgen heb ik nog de hele dag om een beetje rond te wandelen en te relaxen in Tel Aviv, voordat ik naar Ben Gurion ga. Het stukje reizen naar het vliegveld loopt helaas iets anders dan ik van te voren gedacht had, maar natuurlijk komt het helemaal goed. Aangezien het morgen vrijdag is, en dus de Joodse shabbat, gaan de laatste treinen en bussen naar het vliegveld al om drie uur ’s middags en zit er dus niks anders op dan een taxi te nemen. Dat heeft als voordeel dat ik wel wat later kan vertrekken. Ik heb het nummer van de speciale taxidienst van het vliegveld gekregen en ik wil de taxi om half 2 ’s nachts bestellen. Zo rond een uur of twee ben ik dan op het vliegveld, zodat ik ergens tussen half drie en drie uur kan inchecken. De incheckprocedure zal waarschijnlijk wel vrij lang duren, maar ik heb gelukkig de tijd. Om half zeven vertrekt dan uiteindelijk mijn vlucht naar Istanbul, het eerste deel van mijn reis. Helaas duurt mijn tussenstop op het Ataturk vliegveld bijna vijf uur, maar tegen die tijd maakt dat allemaal niet zo heel veel meer uit; ik ben dan toch bijna thuis.
Na mijn aankomst op Schiphol wordt er uiteraard nog een relatief korte tussentstop gemaakt bij de Burger King, maar dan kan ik ook echt naar huis. Het zal mij benieuwen hoe het allemaal gaat lopen en of ik weer erg aan dingen moet wennen. Ach, het zal allemaal wel meevallen. Ik heb in ieder geval al weer erg zin om naar huis te gaan, dus daar zal het niet aan liggen.

Ik wil iedereen die mijn verhalen de laatste tijd heeft gevolgd langs deze weg even hartelijk bedanken! Het was al erg leuk om alles op te schrijven, maar het geeft nog een veel beter gevoel als je weet dat mensen het lezen en bovendien ook nog eens leuk vinden. Jullie hebben me daardoor best wel geholpen tijdens mijn reis. Ik heb echter nog geen idee wat ik nu verder met mijn weblog wil gaan doen. Niet dat ik zo saai ben (ok, een beetje dan), maar ik vrees dat het een stuk minder leuk wordt tijdens mijn normale leventje regelmatig nieuws te plaatsen. Als er al nieuws te melden is! Ik moet dus nog even kijken wat ik precies met deze site ga doen. Sowieso zal ik mijn uiteindelijke scriptie hier plaatsen, dus, als je daar interesse in hebt, dan zou ik in de eerste week van juli zeker even een kijkje nemen op de site. Maar goed, ik wil jullie dus heel erg bedanken voor de aandacht en de interesse. Het is absoluut een extra steuntje in de rug geweest. De eerstvolgende keer dat ik jullie weer spreek is echter toch hopelijk in het echt. Want, en dat blijf ik toch echt vinden, hoe handig computers ook zijn en hoe goed het principe van de weblog ook werkt, er gaat toch niks boven een “echt” gesprek! Dus, hopelijk tot snel en, voor de allerlaatste keer, vanuit het Midden-Oosten: Salaam, Shalom, Peace, Vrede!

Martijn.